عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٩ - آداب و احكام رضاع

ترجمه:

ج: طفل شيرخوار در سن بين دو سال باشد.

د: بين دفعات شير طفل از شير زن ديگر تغذيه نكند.

ه: شير از فحل و مرد واحدى در سينه‌هاى شيردهنده فراهم آمده باشد، بنابراين اگر زنى جماعتى را كه برخى از آنها مذكّر و بعضى ديگر مؤنث بودند شير داد و شير از فحل واحد نبوده بلكه متعلّق به دو نفر يا بيشتر باشد نشر حرمت بين شيرخورنده‌گان ثابت نمى‌شود.

مرحوم ابو على طبرسى صاحب تفسير مجمع البيان در كتابش مى فرمايد:

اتّحاد فحل شرط نبوده بلكه فقط لازم است مرضعه متّحد باشد و دليل ما بر اين گفتار آن است كه وقتى مرضعه اطفال متحد بود تمام با هم برادر و خواهر مادرى مى‌شوند اگر چه فحل متعدد باشد و بديهى است كه اخوّت امّى و مادرى وقتى نسبى باشد موجب حرمت تناكح يعنى نشر حرمت مى‌باشد.

آداب و احكام رضاع‌

الف: مستحب است براى شير دادن طفل در مقام استرضاع زن شيردهى كه شرائط ذيل را دارا باشد اختيار نمايند:

١- عاقل.

٢- مسلمان.

٣- عفيف و پاكدامن.

٤- پاكيزه‌روى و خوش‌اخلاق.

٥- نيك‌منظر و زيباروى.

ب: در وقت ضرورت و اضطرار جائز است زن ذميّه را براى استرضاع اختيار نمود.

البته لازم است زن ذميه را مادامى كه به طفل شير مى‌دهد از تناول گوشت خوك و آشاميدن شراب برحذر دارند.

و نيز مكروه است كه طفل را به وى تسليم نموده تا او را به منزل خويش ببرد.